Założeniem głównym bryły budynków było zaaplikowanie powtarzalnego modułu mieszkalnego w konstrukcji drewnianej szkieletowej do stalowej konstrukcji wsporczej, nawiązującej formą i detalem do zlokalizowanego nieopodal mostu Fordońskiego. Zabytek jest dominantą przestrzenną, łączącą oba brzegi rzeki Narew na drodze krajowej 19. Architektonicznie budynki letniskowe miały przypominać urwane na skarpie mosty, pokryte „pajęczynami” – detalem Podlaskim zamkniętym w powtarzalnych trójkątach. W układzie funkcjonalnym zawiera się pomieszczenie główne dzienne z aneksem kuchennym i dużym oknem z widokiem na dolinę, komunikację, sypialnie i łazienkę. Z części dziennej można wyjść na niewielki balkon zawieszony na linach stalowych. Na dachu obiektów znajduje się zewnętrzny taras pełniący funkcję punktu widokowego.